You only live once, but if you do it right, once is enough....

      രണ്ട് ദിവസത്തെ അവധി കഴിഞ്ഞു നാട്ടിൽ നിന്ന് രാവിലെ എത്തിയതേ ഉള്ളു... അതിന്റെ ഉറക്ക ക്ഷീണം വല്ലാതെ അലട്ടുന്നുണ്ട്... വെളുപ്പിന് മൂന്ന് മണിക്ക് എണീറ്റു.. ഏകദേശം അഞ്ച്  മണിക്കൂർ  യാ ത്ര ചെയ്തു എട്ടര മണി ആയപ്പോൾ താമസിക്കുന്ന വാടക  വീട്ടിൽ എത്തി.കുളിച്ചു റെഡിയായി ഒൻപത് മുപ്പതിന് ബാങ്കിൽ എത്തി... വന്നു കേറിയപ്പോൾ തൊട്ട് ഫോൺ നിറുത്താതെ ബെൽ അടിക്കുന്നുണ്ട്.എടുത്തപ്പോൾ ആദ്യം തന്നെ അയാൾ ദേഷ്യത്തോടെ ആണ് സംസാരിച്ചത് "എത്ര നേരമായി വിളിക്കുന്നു ബാങ്കിൽ ഇരിക്കുന്നവർക്ക് ഒന്നും ഒരു ഉത്തരവാദിത്തം ഇല്ലാലോ.. " ഹും.. അതെങ്ങനാ പൊതു മേഖല ബാങ്ക് അല്ലെ..? ഞങ്ങളുടെ ഒക്കെ ക്യാഷ് അവിടെ കിടക്കുന്നത് കൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾക്കൊക്കെ ശമ്പളം കിട്ടുന്നത് !!! " ഇത്രയും അയാൾ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ പറഞ്ഞു തീർത്തു.ബാങ്ക് കോച്ചിംഗ് പോയതും പഠിച്ചതും,  പരീക്ഷ പാസായതും ഇന്റർവ്യൂ അറ്റൻഡ് ചെയ്തതും ഒക്കെ ഒരു മിന്നായം പോലെ മനസ്സിൽ ഓടി മറഞ്ഞു..എന്നാലും "കസ്റ്റമർ ഈസ്‌ കിങ് " എന്നാണല്ലൊ ... ശബ്ദം തെല്ലും ഇടറാതെ ഞാൻ  പറഞ്ഞു "സർ പറഞ്ഞോളൂ.. എന്ത് ഹെല്പ് ആണ് ഞാൻ ചെയ്യേണ്ടത്? "  "എന്റെ അമ്മയുടെ പെൻഷൻ...

അന്നൊരു സെക്കന്റ്‌ സാറ്റർഡേക്ക് മുൻപുള്ള വെള്ളിയാഴ്ച ആയിരുന്നു..സ്ഥലം പാലക്കാട്‌ സുൽത്താന്പേട്ട ശാഖ ആണ്.. ബാങ്ക് സമയം 5 മണി കഴിഞ്ഞു ആരാ ഈ ഡോർ തുറന്നു വരുന്നത് എന്ന് അല്പം മുഷിപ്പോടെ ആണ് നോക്കിയത്..നരച്ച ഒരു സാരിയും ബ്ലൗസും ആണ് ആ അമ്മയുടെ വേഷം.. കളർ ഒഴുകിപോയി മങ്ങിയ ഒരു വെള്ള നിറം പോലത്തെ ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവർ കയ്യിൽ ഉണ്ട്.മുഖത്തു നല്ല ടെൻഷൻ നിറഞ്ഞു നിൽപ്പുണ്ട് ഞാൻ കാര്യം തിരക്കി.. അപ്പോഴേക്കും ആധാർ കാർഡ് എടുത്തു കാണിച്ചു മോനു അക്കൗണ്ട് ഉണ്ട് അതിൽ 2000 രൂപ ഉണ്ട് അത് വേണം എന്ന് പറഞ്ഞു. വേഗം ആധാർ കാർഡ് വെച്ച് ബാങ്ക് സെർവർ ഫുൾ പരതി നോക്കി.. ഇല്ല ആധാർ വെച്ച് അക്കൗണ്ട് ഇല്ല... ഏത് ബ്രാഞ്ച് ആണ് എന്ന് ചോദിച്ചു... ആ ബ്രാഞ്ചിൽ ആ പേരിൽ ഡീറ്റെയിൽസ് അടിച്ചു നോക്കി.. ഇല്ല അക്കൗണ്ട് ഓപ്പൺ ആയിട്ടില്ല. പാസ്ബുക്ക് അവർക്ക് കിട്ടിയിട്ട് ഇല്ല.. മൊബൈൽ നമ്പർ വെച്ചും നോക്കി... അപ്പോഴേക്കും ആ അമ്മ കരയാൻ തുടങ്ങി ഇരുന്നു... ബ്രാഞ്ചിലെ എല്ലാവരും മാറി മാറി സെർച്ച്‌ ചെയ്തു പക്ഷെ രക്ഷയില്ല... അപ്പോഴാണ് ആ അമ്മ ആ കവറിൽ നിന്ന് പഴകിയ ഒരു 100 പേജ് നോട്ട്ബുക്ക് കാണിച്ചു.. ഞാൻ അത് തുറന്നു വായിച്ചു നോക്കി... മകന് ബ്രെയിൻ റി...